İtalyan yeni gerçekçi sineması

2. Dünya Savaşı’ndan sonra İtalya’da ortaya çıkmış, daha çok savaş sonrası İtalya’sındaki ekonomik kargaşa ve belirsizlik ortamındaki yoksulluk, işsizlik, umutsuzluk ve ahlaki çöküşü ve yıkılmışlık hissini işleyen, salon filmlerinin aksine hayal kırıklığına uğramış çalışan insanların gündelik sorunlarına eğilen, profesyonel oyuncu yerine tanınmamış oyuncularla çalışan düşük bütçeli filmler çekmeyi amaç edinen sinema akımı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir